Αργιθέα Καρδίτσας: Ανακαλύπτοντας τις Ελληνικές Άλπεις

Την βεντάλια ανάδειξης ενός ξεχωριστού προορισμού με αναρίθμητα τοπόσημα και μοναδική ομορφιά στην ηπειρωτική Ελλάδα, επιχειρεί ο Δήμος Αργιθέας που βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας και συνορεύει με 3 νομούς.

Στόχος η μετατροπή του Δήμου που οι μύστες του χώρου τον αποκαλούν «Ελληνικές ‘Αλπεις», σε ισχυρό πόλο εναλλακτικού τουρισμού της χώρας και πρότυπο προορισμό εσωτερικού τουρισμού για τους Έλληνες.

Το τριήμερο 2-3-4 Μαΐου 2025 υλοποιήθηκε η πρωτοβουλία του Δήμου Αργιθέας σειρά επισκέψεων εκπροσώπων ΜΜΕ στις 3 ενότητες του Δήμου, Ανατολική Αργιθέα, περιοχή Αχελώου και Δυτική Αργιθέα, προσεγγίζοντας τα σημαντικότερα σημεία που αποτυπώνουν την τουριστική και όχι μόνο ταυτότητα του δήμου.

Με έδρα το Πετρίλο και διαμονή στον παραδοσιακό ξενώνα Λιβάδια ξεκίνησε το οδοιπορικό της ομάδας.

Το Πετρίλο, ιστορική έδρα του Δήμου Αργιθέας, αποτελεί χωριό, που ανήκει στον ορεινό όγκο της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα θέρετρα της περιοχής με πλούσια βλάστηση, γραφικά σπίτια και μοναδικές εκκλησίες Βρίσκεται περίπου στο κέντρο των βορείων Αγράφων. Είναι χτισμένο στις πλαγιές τους σε υψόμετρο 1160 m. Είναι το μεγαλύτερο χωριό στην Ανατολική Αργιθέα, με μακρόχρονη ιστορία.

Φέρει την ονομασία Πετρίλο αλλά οι κάτοικοι επειδή αποτελείται από πολλούς συνοικισμούς το αποκαλούν Πετρίλια (το τοπωνύμιο Πετρίλο είναι ελληνικό). Η γεωγραφική του θέση αποτελεί κομβικό σημείο, μιας και οι βουνοπλαγιές του συνιστούν σύνορο. Οι ψηλότερες βουνοκορφές γύρω από το χωριό είναι η Καράβα (2184 m) με απέραντη θέα προς τους νομούς Τρικάλων και Άρτας και το Βουτσικάκι (2154 m), από όπου κανείς μπορεί να θαυμάσει την απίστευτη θέα, από τη Λίμνη Πλαστήρα μέχρι και τον Όλυμπο και τους νομούς Καρδίτσας και Τρικάλων.

Στα Ανατολικά του χωριού λίγο πιο κάτω από την κορυφή Βουτσικάκι, στη θέση Εννιά Βρύσες, πηγάζει ο Πετριλιώτης ποταμός, ο οποίος, διασχίζοντας το χωριό καταλήγει δυτικότερα στον Αχελώο. Το Πετρίλο απαρτίζεται από τους συνοικισμούς Λιβάδια, Καμπουρέικα,(Πολύδροσο), Αργυρέικα, Μάγειρο, Βλαχογιαννέικα, Τεκέικα-Κουκλαρέικα-Παγουρέικα, Λαθηρέικα, Κρανιά (Χάρη), Χαλκιόπουλο, Βασιλάδες και Ρώσση, οι οποίοι είναι διάσπαρτοι αμφιθεατρικά στα βουνά, σχηματίζοντας έτσι ένα «πέταλο».

Οι παραπάνω «μαχαλάδες», όπως χαρακτηρίζονται από τους ντόπιους, χωρίζονται από τον Πετριλιώτη ποταμό, που διασχίζει το χωριό και εκβάλλει στον Αχελώο. Στα δυτικά και βόρεια του υψώνεται η Καράβα (2.184 μ), ενώ ολόγυρά του αντικρίζει κανείς χαμηλότερα βουνά: το Γεννητάκι (1770 μ), το Ζγουρολίβαδο (1977 μ), η Κοκκινόλακκα (1911 μ), το Παλιομάντρι (1832 μ), τα Τρία Σύνορα (1400 μ), οι Τσιούτες (1659 μ), ο Φλάμπουρας (1600 μ), το Χαρίσι (1773 μ), η Τσικρίκα κ.α.

Ιδιαίτερα είναι τα υπάρχοντα δείγματα της τοπικής αρχιτεκτονικής και αξιοπρόσεκτες οι εκκλησίες και τα μοναστήρια του Πετρίλου.

Επί της υποδοχής, ο Δήμαρχος Αργιθέας, κ. Ανδρέας Στεργίου, ο αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας,καθαριότητας και ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού κ. Χαράλαμπος Πούλιος, ο αντιδήμαρχος τεχνικών έργων και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Θανάσης Καραγεώργος, ο αντιδήμαρχος Καθημερινότητας, Αυτεπιστασίας και Περιβάλλοντος κ. Κώστας Μερεντίτης , ο αντιδήμαρχος οικονομικών κ. Νίκος Σακκάς και ο κ. Κώστας Γραμμένος, Εντεταλμένος Σύμβουλος Δήμου Αργιθέας, με αρμοδιότητα τον Πολιτισμό και την Παιδεία, Εκπαιδευτικός Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μουζακίου.

Η συνάντηση έγινε στον ξενώνα Λιβάδια, ο οποίος περιλαμβάνει ψησταριά, καφέ και ουζερί. Η ομάδα των δημοσιογράφων είχε την ευκαιρία να πάρει μία πρώτη γεύση από την τοπική γαστρονομία της περιοχής.

Το πρόγραμμα της πρώτης ημέρας στην Ανατολική Αργιθέα, περιλάμβανε επίσκεψη στην Λίμνη Στεφανιάδας, τη νεότερη φυσική λίμνη της Ελλάδας

Ιερά Μονή της Παναγίας Σπηλιάς

Στην πανέμορφη οροσειρά των Αγράφων της Πίνδου, κοντά στο χωριό Κουμπουριανά βρίσκεται η ανδρική Ιερά Μονή της Παναγίας της Σπηλιάς.

Ανάμεσα στις πλαγιές με τα έλατα, μοιάζει με γαλάζια πέτρα ριγμένη στο πράσινο των Αγράφων, ενώ η θέα από ψηλά είναι μαγευτική. Το μοναστήρι βρίσκεται κρεμασμένο στον βράχο σε ύψος 900 μ.

Στο εσωτερικό ξεχωρίζουν 2 ναοί, ο μικρότερος είναι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και ο μεγαλύτερος της Ζωοδόχου Πηγής (1736).

Η μονή έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά την διάρκεια των αγώνων του 1821.

Επίσκεψη στο χωριό Λεοντίτο , Πλάτανος Λεοντίτου

Χωριό των Θεσσαλικών Αγράφων, στην Ανατολική Αργιθέα. Είναι χτισμένο σε μια κατάφυτη πλαγιά του βουνού Τσουρνάτο σε υψόμετρο 1000 μέτρα περίπου και σε απόσταση 40 χλμ. από το Μουζάκι.

Διαθέτει ξεχωριστή ομορφιά και είναι κατάφυτο από οπωροφόρα δέντρα. Οι δύο άκρες του χωριού φέρουν την κοινή ονομασία Ράχη: τη Ράχη στ’ Αλώνι ,στην είσοδο και τη Ράχη στον Αϊ Θανάση εκεί που τελειώνουν τα σπίτια, που τα περισσότερα είναι πετρόχτιστα. Το Λεοντίτο ταυτίστηκε με τον υπεραιωνόβιο πλάτανο που βρίσκεται ακριβώς στο μέσο του χωριού και είναι σημείο αναφοράς για τους κατοίκους και τους πολλούς επισκέπτες.

Πρόκειται για ένα φυσικό μνημείο με χαρακτηριστικά, τα οποία συμποσούμενα το εντάσσουν στα μνημεία παγκόσμιας σημασίας. Το ύψος του αγγίζει τα 33 μέτρα, τα κλωνάρια του σκιάζουν την πρόσφατα ανακαινισμένη πλατεία, ενάμιση περίπου στρέμμα. Εδώ συναντιούνται χωριανοί και επισκέπτες και απολαμβάνουν τον καφέ, φαγητό και το ποτό τους «προσφορά» από το μαγειρείο του Παπά Χρήστου (ιερέας), που μετά τον Πλάτανο είναι το δεύτερο «μνημείο» στο Λεοντίτο.

Ο πλάτανος αυτός ονομάζεται και πλάτανος του Καραϊσκάκη μια και από πολλές ιστορικές πηγές τεκμηριώνεται ότι στη σκιά του ξεκουραζόταν ο Γιός της Καλογριάς και λίγο παραδίπλα βρισκόταν το Κονάκι-Στρατηγείο του. Σε αυτό το χώρο αναφέρεται ότι πέρασε τα παιδικά του χρόνια ο Γεώργιος Καραϊσκάκης και αργότερα ο ίδιος ως στρατηγός μετέφερε την έδρα του στρατηγείου του στο Λεοντίτο.

Το πρόγραμμα του Σαββάτου, 3 Μαΐου 2025 περιλάμβανε επίσκεψη στην περιοχή του Αχελώου και στα χωριά Αργύρι, Καταφύλλι και Βραγκιανά

Tο Αργύρι είναι το τελευταίο χωριό του Δήμου Αχελώου, στο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Καρδίτσας, κοντά στα σύνορα με το νομό Ευρυτανίας.

Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650 περίπου μέτρων και σε απόσταση 120 χιλιομέτρων από την πόλη της Καρδίτσας, είναι αρχαίο χωριό, γνωστό με το σημερινό του όνομα και κατά τους χρόνους πριν από την Επανάσταση του 1821.

Από τα αξιοθέατα της περιοχής ξεχωρίζει η εκκλησία του Προφήτη Ηλία, που το μεγαλύτερο μέρος της είναι χτισμένο σε σπηλιά.

Επίσκεψη σε ένα από τα παλαιότερα και τυροκομεία της περιοχής, «Οροσειρά Αγράφων»

Ιερά Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στα Βραγκιανά

Η Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος είναι χτισμένη σε ευρύχωρο πλάτωμα του όρους Μιρμιτζάλα, απέναντι από τα Βραγκιανά, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τον κεντρικό οικισμό. Το κτιριακό συγκρότημα της Μονής διατηρείται σε αρίστη κατάσταση, αφού ανακαινίστηκε μεγάλο τμήμα αυτού την περίοδο 1952-1956 με πρωτοβουλία, μόχθου και δαπάνης των Βραγκιανιτών και άλλων πιστών και με τη στήριξη που έλαβαν από την Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων.

Την τρίτη και τελευταία ημέρα, Κυριακή 4 Μαΐου 2025, η αντιπροσωπεία των εκπροσώπων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, επισκέφθηκε, την Δυτική Αργιθέα και συγκεκριμένα το Ανθηρό (έδρα του Δήμου) και το Λαογραφικό Μουσείο Ανθηρού, την Ιερά Μονή Κατουσίου, το εκκλησιαστικό μουσείο και την Αργιθέα.

Ανθηρό

Το Ανθηρό Αργιθέας, είναι ένα ορεινό χωριό της Καρδίτσας, το οποίο βρίσκεται στην καρδιά των Θεσσαλικών Αγράφων, χτισμένο σε 990μ. υψόμετρο. Είναι το κεφαλοχώρι και η έδρα του Δήμου Αργιθέας, ο οποίος αποτελείται από 20 μεγάλα και μικρά χωριά, τα οποία μαζί με άλλους μικρότερους οικισμούς, βρίσκονται σκαρφαλωμένα στον ορεινό όγκο της Δυτικής Θεσσαλίας, στα Θεσσαλικά Άγραφα.

Η Ιερά Μονή Κατουσίου, αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου, χτίστηκε στις αρχές του 17ου αιώνα πιθανόν πάνω σε θεμέλια προγενέστερης, σε βραχώδη πλαγιά, ανάμεσα στους οικισμούς Κατούσι και Λαγκάδι της Κοινότητας Ανθηρού. Δεσπόζει σε ένα πραγματικά μαγευτικό τοπίο με πλούσια θέα, περιτριγυρισμένη από πουρνάρια, σφεντάμια, καστανιές και έλατα. Κοντά της αναβλύζει γάργαρο νερό από τη σχισμή ενός βράχου, απ’ όπου υδροδοτείτο παλαιότερα το μοναστήρι.

Το Μοναστήρι είναι επισκέψιμο όλες τις εποχές του χρόνου, είναι διατηρητέο μνημείο με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού και συνεχώς ανακαινίζεται. Έχει θαυμάσια αρχιτεκτονική και εξαιρετικές τοιχογραφίες. Απέναντι από το Μοναστήρι απλώνεται ένα όμορφο δάσος με έλατα που φτάνει ως την κορυφή Καλατόρι, ενώ στη θέση Κυδωνιά έχει γίνει ωραία ανάπλαση του χώρου που προσφέρεται για εναλλακτικές εκδηλώσεις.

Αργιθέα

Πρόκειται για την πρωτεύουσα της Αρχαίας Αθαμανίας, το ομώνυμο χωριό που έδωσε το όνομά του στην ευρύτερη περιοχή της Αργιθέας. Χτισμένο δυτικά του Ν. Καρδίτσας σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 930μ στο κέντρο του χωριού έως 1100 μ στις πλαγιές όπου βρίσκονται και τα περισσότερα σπίτια. Πνιγμένο στα Πλατάνια κατά μήκος του ποταμού και έλατα στις πλαγιές, το τοπίο είναι ειδυλλιακό.

Άξιο αναφοράς και επίσκεψης επίσης είναι το πέτρινο παλιό σχολείο με εξαιρετικό διαμορφωμένο περιβάλλοντα χώρο και το πάρκο στην είσοδο του χωριού που και τα δύο ανακαινίστηκαν από τον εξαιρετικό σύλλογο του χωριού “ο Αργίθεος “. Η ορειβασία, οι παραποτάμιες πεζοπορίες και το ψάρεμα στους παραπόταμους του Αχελώου χαρίζουν μοναδικές εμπειρίες.

Το «πέρασμα» από την Αργιθέα ολοκληρώθηκε με γεύμα στο καφέ ψησταριά “η Αργιθέα’’ του Κωφού Δημήτρη στο ποτάμι, όπου σερβίρει φρέσκια πέστροφα και φαγητά της ώρας.

Αναφερόμενος στους εκπροσώπους των ΜΜΕ ο Δήμαρχος Αργιθέας Καρδίτσας, δήλωσε ότι:

“Η συγκεκριμένη δημοσιογραφική αποστολή αποτέλεσε, επί της ουσίας, το πρώτο οργανωμένο press trip που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ στην Αργιθέα. Το εγχείρημα στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία καθώς οι συμμετέχοντες εκπρόσωποι του τύπου, είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν ένα κυριολεκτικά “ανεξερεύνητο” στο ευρύ κοινό μέρος, το οποίο δύναται να μετατραπεί σε κορυφαίο εναλλακτικό προορισμό για όσες και όσους επιθυμούν να ξεφύγουν από τα τετριμμένα.

Είμαι απολύτως βέβαιος πως η πρωτοβουλία αυτή θα αποτελέσει μια δημιουργική αφετηρία τόνωσης της εξωστρέφειας της ορεινής μας περιοχής και ενίσχυσης της προβολής των ξεχωριστών της χαρακτηριστικών.

Δεν θα ήταν υπερβολή, άλλωστε, να ισχυριστεί κάποιος πως η Αργιθέα είναι μια πρόκληση για μυημένους, για απαιτητικούς ταξιδιώτες, για όλους εκείνους που επιζητούν το αυθεντικό. Ανακαλύψτε την!”

Ανακαλύπτοντας τα Τζουμέρκα | Ένας προορισμός για όλες τις εποχές του χρόνου

«Gini vinis to locu nostros!» που σημαίνει «Καλώς ήρθατε στον τόπο το δικό μας, να περάσουμε καλά!» μας ευχήθηκε στη βλάχικη διάλεκτο ο Αντιδήμαρχος Τουρισμού και Υγείας Βορείων Τζουμέρκων, κ. Γιώργος Παππάς, και κάπως έτσι ξεκίνησε το οδοιπορικό μας στα πανέμορφα Τζουμέρκα.

 «Τα Τζουμερκοχώρια είναι περίπου 47 χωριά που χτίστηκαν μεταξύ 14^ου και 15^ου αιώνα και απλώνονται από τα βόρεια του νομού Άρτας έως τα νότια του νομού Ιωαννίνων. Είναι χωριά φωλιασμένα σε δάση με έλατα, πλατάνια και καστανιές, παρθένα φύση, παραδοσιακούς οικισμούς, πετρόχτιστα σπίτια, εκκλησίες, σπήλαια, καταρράκτες, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό που ο καθένας πρέπει να επισκεφτεί τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του.» μας ανέφερε ο κ. Παππάς, συμπληρώνοντας πως:

«Δίπλα στα Τζουμερκοχώρια βρίσκονται τα Κατσανοχώρια που αποτελούνται από 11 χωριά, με το Καλέτζι, το Ελληνικό και τα Πλαίσια να αποτελούν τα πιο γνωστά από αυτά. Το καθένα κρύβει τους δικούς του παραδείσους που έρχονται να συμπληρώσουν ένα παζλ με κύρια χαρακτηριστικά την αγνή φυσική ομορφιά, την αλήθεια των ανθρώπων και την ανεπιτήδευτη φιλοξενία.»

Η ιστορία σε αυτόν τον εντυπωσιακό τόπο χάνεται στα βάθη του χρόνου προκαλώντας τον επισκέπτη να εξερευνήσει και να γνωρίσει κάθε πτυχή της.

Φαγητό στην παραδοσιακή ταβέρνα «Τζουμέρκα» στους Κτιστάδες

Σε μια πετρόχτιστη πλατεία, με θέα τις κατάφυτες πλαγιές, στο χωριό Κτιστάδες, κοντά στα Πράμαντα, η ταβέρνα «Τζουμέρκα» προσφέρει παραδοσιακά πιάτα ημέρας, τοπικά κρέατα, ηπειρώτικες πίτες και πλούσιες σαλάτες με φρέσκα προϊόντα. Ο ίσκιος του μεγάλου πλατάνου που βρίσκεται ακριβώς έξω από το μαγαζί, δημιουργεί το ιδανικό μέρος για να απολαύσει κανείς το φαγητό του, ακούγοντας του ήχους της φύσης.

Ξενάγηση στο σπήλαιο «Ανεμότρυπα», το πιο λευκό σπήλαιο στην Ελλάδα

Μόλις 3 χιλιόμετρα από το χωριό Πράμαντα, κρυμμένο στην πλαγιά του βουνού, σε υψόμετρο 900 μέτρων, βρίσκεται το σπήλαιο «Ανεμότρυπα».  Μια μεγαλειώδης δημιουργία της φύσης, με ιστορία σχεδόν 15 εκατομμυρίων ετών και το μοναδικό σπήλαιο στην Ελλάδα που το διασχίζει ποτάμι σε ολόκληρο το μήκος του.

Το σπήλαιο ξεδιπλώνεται σε τρία τμήματα και η θερμοκρασία του αέρα είναι σταθερά στους 19 βαθμούς κελσίου ενώ του νερού στους 10 βαθμούς Κελσίου.

Μοναδικά σμιλευμένοι χρωματιστοί σταλαγμίτες και τρεις λιμνούλες σε αποχρώσεις του γκρι, του ορείχαλκου και το άσπρου, που έχουν σχηματιστεί στο πέρασμα του χρόνου συνθέτουν μια ονειρική ατμόσφαιρα.

Καφέ στο πολυτελές ξενοδοχείο Ορίζοντες, στον Τσόπελα Πραμάντων.

Μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος από κέδρους και έλατα, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, βρίσκεται το ξενοδοχείο Ορίζοντες. Η θέση του στους πρόποδες της βουνοκορφής «Στρογγούλας» προσφέρει μια πανοραμική θέα της περιοχής μόλις 1,5 χλμ από το κέντρο των Τζουμέρκων, το χωριό Πράμαντα.

Οι μεγάλες τζαμαρίες του ισογείου όπου βρίσκονται το καφέ και το εστιατόριο, προσφέρουν μοναδική θέα των επιβλητικών κορυφογραμμών των Τζουμέρκων, άλλοτε καταπράσινες και άλλοτε κάτασπρες. Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τον καφέ ή το ποτό τους στον άνετο και ατμοσφαιρικό χώρο της καφετέριας του ξενοδοχείου οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Ο μπουφές με τα χειροποίητα γλυκίσματα και οι βιβλιοθήκες του χώρου σας συντροφεύουν κατά την διάρκεια της παραμονής σας.

Συρράκο: Το μεγαλύτερο πετρόχτιστο χωριό της Ελλάδας.

Σε υψόμετρο 1.150 μέτρων, χτισμένο σε μία πλαγιά του όρους Λάκμος, ξεπροβάλλει το πετρόχτιστο χωριό Συρράκο. Το χωριό στέκεται πάνω από την χαράδρα του ποταμού Χρούσια, παραπόταμου του Αράχθου ενώ απέναντί του αντικρίζει τα Τζουμέρκα.

Το Συρράκο διατηρεί αναλλοίωτη την παραδοσιακή Ηπειρώτικη αρχιτεκτονική με τα λιθόκτιστα σπίτια, με στέγες από σχιστόλιθο. Το 1975 χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως οικισμός ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και ειδικής προστασίας και το 1978 από το Υπουργείο Χωροταξίας και Περιβάλλοντος ως παραδοσιακός οικισμός.

Το κύριο υλικό δομής των κτιρίων του οικισμού είναι η λαξευτή πέτρα στους τοίχους και η σχιστόπλακα στις στέγες. Πολλά οικήματα είναι μεγάλα και πλούσια, κάτι που μαρτυρά την οικονομική άνθηση του Συρράκου στο παρελθόν.

Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός πως στο εσωτερικό του χωριού απαγορεύεται η διέλευση οχημάτων με αποτέλεσμα να διατηρείται άθικτο το παραδοσιακό του χρώμα. Η παρουσία οχημάτων επιτρέπεται μέχρι την είσοδο του οικισμού, όπου μία πέτρινη γέφυρα τον συνδέει με τον σύγχρονο δρόμο. Εντούτοις, υπάρχει περιφερειακός δρόμος, ο οποίος οδηγεί στο εσωτερικό του, χωρίς να αλλοιώνει τον παραδοσιακό χαρακτήρα του.

Επίσκεψη στο μουσείο του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη στο Συρράκο 

Στον παραδοσιακό οικισμό του Συρράκου βρίσκεται το πατρικό σπίτι του ποιητή και πεζογράφου Κώστα Κρυστάλλη (1868-1894) το οποίο λειτουργεί σήμερα ως λαογραφικό μουσείο και βιβλιοθήκη.

Εκτός από τα προσωπικά αντικείμενα του ποιητή και άλλα εκθέματα παρουσιάζονται στις υποδομές του μουσείου όπως τα μέσα παραγωγής της οικιακής τυροκομίας και υφαντουργίας, παραδοσιακές στολές και φωτογραφίες της εποχής.

Ο κύριος Κώστας, ο ξεναγός, με τη γκλίτσα στο χέρι, και πολλή αγάπη για τον τόπο του, σε ταξιδεύει στις μνήμες του παρελθόντος. Στον προαύλιο χώρο δεσπόζει η προτομή του ποιητή.

Φαγητό στην ταβέρνα «Ο Σταυραετός»

Η παραδοσιακή ταβέρνα «Ο Σταυραετός» στο Συρράκο, είναι η πρώτη τουριστική επιχείρηση της περιοχής. Ιδρύθηκε το 1976 από τον Βασίλη Βαίτση και ως σήμερα η οικογένειά του συνεχίζει να παρέχει τις υπηρεσίες της στους επισκέπτες και λάτρεις του χωριού.

Η ανεπτυγμένη κτηνοτροφία της περιοχής και η παρασκευή τυροκομικών προϊόντων, αποτελούν το σημαντικότερο στοιχείο της γαστρονομίας του Συρράκου. Σε κάθε τραπέζι συναντάται μεγάλη ποικιλία συνταγών από τυριά όπως τηγανιτή γραβιέρα και κεφαλοτύρια, γαλοτύρι και ψημένη φέτα. Η γαστρονομική ποικιλία της περιοχής εμπλουτίζεται με τις πίτες, που οι συνταγές τους μεταφέρονται αναλλοίωτες στον χρόνο από γενιά σε γενιά.

Διαμονή στο «Παλιό Σχολείο» στο Συρράκο

Από χιλιόμετρα μακριά ξεχωρίζει το παλαιό Σχολείο του Συρράκου το οποίο στέκεται αγέρωχο έναν αιώνα και είναι χαρακτηρισμένο ως Νεώτερο Μνημείο διατηρώντας τον αρχικό του αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.

Η κυρία Ματίνα Λώλη και ο κύριος Βαγγέλης Γιωτόπουλος, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Ν.Ιωαννίνων ,αγάπησαν την περιοχή και έφεραν ξανά στη ζωή το παλιό δημοτικό σχολείο του χωριού, με την τεράστια ιστορία, μετατρέποντάς το σε ένα Boutique ξενοδοχείο υψηλών προδιαγραφών.

Η κυρία Ματίνα μας μίλησε για την ιστορία του κτιρίου:

«Η ανέγερση του σχολείου ξεκίνησε το 1925 και ολοκληρώθηκε σε πολύ σύντομο διάστημα, το 1929. Είναι το μοναδικό χαρακτηρισμένο ως διατηρητέο παραδοσιακό κτίριο με τσίγκο και αποτελείται ολόκληρο από πέτρα πάχους 80 εκατοστών. Είχε φτάσει να απαριθμεί μέχρι και 400 μαθητές…Το σχολείο σταμάτησε τη λειτουργία του το 1980 μετά τη θέσπιση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης το 1977. Από το 1980 μέχρι το 2000 παρέμεινε κλειστό και λόγω των φθορών και της ανάγκης για συντήρηση μετατράπηκε σε ξενώνα με στόχο να φιλοξενεί τους απανταχού Συρρακιώτες με καλύτερη τιμή. Το εγχείρημα αυτό όμως δεν πέτυχε και το κτίριο έμεινε κλειστό. Από το 2004 έως το 2017 το ξενοδοχείο νοικιάστηκε από έναν νεαρό Συρρακιώτη από την Πρέβεζα, ο οποίος παντρεύτηκε και μετακόμισε στα Γιάννενα. Στη συνέχεια το κτίριο έμεινε κλειστό και μετά τον κορονοϊό μπήκε σε πλειστηριασμό.»

Σήμερα λοιπόν το στολίδι το Συρράκο φιλοξενεί τους επισκέπτες του χωριού και των γύρω περιοχών προσφέροντας δωμάτια με υψηλή αισθητή, σε όμορφα χρώματα, ιδανικά για χαλάρωση και ξεκούραση.

Παραδοσιακό ηπειρωτικό πρωινό στην αυλή του ξενοδοχείου με θέα το καταπράσινο τοπίο και τις πετρόχτιστες στέγες. Συρρακιώτικο γιαούρτι, ντόπιο μέλι «Γαλαζούλα», φρέσκο τσάι, χειροποίητες μαρμελάδες, παραδοσιακές πίτες και κέικ φτιαγμένα από την κυρία Ματίνα.

Rafting στο Φαράγγι Αράχθου με την έμπειρη ομάδα της Via Natura

Σύμφωνα με τη μυθολογία, κάποτε, στην κορυφή του βουνού Λάκμος ή Περιστέρι ζούσαν τρία αδέρφια, ο σοβαρός Άραχθος, η όμορφη Σαλαμπρία (σημερινός Πηνειός) και ο ατίθασος Άσπρος (σημερινός Αχελώος), τα οποία είχαν γεννηθεί στην Πίνδο. Ένα βράδυ η Σαλαμπρία εξαφανίστηκε. Είχε φύγει για να συναντήσει έναν θεό του Ολύμπου στον κάμπο, ωστόσο απογοητεύτηκε και πνίγηκε στο Ιόνιο. Όταν ο Άσπρος, δηλαδή ο Αχελώος, διαπίστωσε ότι η αδερφή του έλειπε άρχισε να την αναζητεί, κυλώντας ορμητικά τα βουνά ανάμεσα από γκρεμούς και χαράδρες. Ο Άραχθος ήταν απαρηγόρητος και άρχισε να τριγυρνά μόνος του στην Ήπειρο και να ψάχνει τα αγαπημένα του αδέρφια. Έφτασε μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο και μόλις κατάλαβε ότι έχασε οριστικά την οικογένεια του, έπεσε στο Ιόνιο και πνίγηκε.

Η περιοχή των Τζουμέρκων ενδείκνυται για εναλλακτικές δραστηριότητες όπως το ράφτινγκ, η πεζοπορία , η αναρρίχηση, η ποδηλατοδρομία, τοξοβολία, κ.α όλες τις εποχές του χρόνου.

Η έμπειρη ομάδα της Via Natura είναι έτοιμη να σε μυήσει στα μυστικά του ράφτινγκ και αφού σε εξοπλίσει κατάλληλα (στολή, κράνος ειδικά παπούτσια σωσίβιο), σε καθοδηγεί βήμα βήμα και με ασφάλεια σε όλη τη διαδρομή.

Μια μοναδική εμπειρία για μικρούς και μεγάλους!

Η διαδρομή από τη γέφυρα Πολιτσάς μέχρι τη γέφυρα Πλάκας, μήκους περίπου 12 χιλιομέτρων, είναι βαθμού δυσκολίας 3 και η διάρκειά της περίπου 2 ώρες. Το τρίτο στη σειρά πλεύσιμο κομμάτι του Αράχθου και ίσως το πιο όμορφο της Ελλάδος.

Το γεφύρι της Πλάκας, χτισμένο το 1866 και επανακατασκευασμένο το 2019 αποτελεί το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων και το τρίτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, απαραίτητη είναι μια στάση στον Καταρράκτη της Κλίφκης με τα γαλαζοπράσινα, δροσερά νερά. Οι ψηλές κορυφές των βουνών, τα απόκρημνα βράχια, οι σπηλιές, τα γαλαζοπράσινα νερά του ποταμού δημιουργούν ένα τοπίο βγαλμένο από παραμύθι.

Γεύμα στην ξακουστή Ταβέρνα Μπούτζας, στο χωριό Πράμαντα

Ακριβώς πίσω από τον ναό της Αγίας Παρασκευής, στην πανέμορφη πλατεία του χωριού η οικογενειακή χασαποταβέρνα του Μπούτζα αποτελεί σταθερή αξία, καθώς από το 1957 προσφέρει ανελλιπώς εξαιρετικά κρέατα κατευθείαν από το κρεοπωλείο της οικογένειας.

Εδώ ο επισκέπτης θα γευτεί ντόπια κρεατικά, αρνάκι «κλέφτικο», ζυγούρι κοκκινιστό, κοκορέτσι, προβατίνα στα κάρβουνα, παϊδάκια αρνίσια, γαλοτύρι και παραδοσιακή τυρόπιτα.

Περιήγηση και φαγητό στο χωριό Καλαρρύτες

Χτισμένη μέσα σε απόκρημνο βράχο, στο δρόμο προς τον παραδοσιακό οικισμό Καλαρρύτες, βρίσκεται η Ιερά Μονή Κηπίνας.

Το 1212 ο Μοναχός Γρηγόριος ξεκίνησε να χτίζει το μοναστήρι και το αφιέρωσε στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το όνομα της μονής οφείλεται στους κήπους που καλλιεργούσαν οι μοναχοί. Η Μονή γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση κατά τον 18ο αιώνα και οι μοναχοί της διακρίθηκαν για το κοινωνικό τους έργο.

Το 1817 το μοναστήρι πέρασε από τα γεωγραφικά όρια της κωμοπόλεως Συρράκου στους Καλαρρύτες, αφού οι Συρρακιώτες δεν έδωσαν κοπέλα για το χαρέμι του τύραννου Αλή Πασά. Η θέση και η φύση του μνημείου,  καθιστούσαν το μοναστήρι απροσπέλαστο και ένα από τα λίγα που δεν καταστράφηκε από ληστρικές επιδρομές.

Η πρόσβαση στη μονή γίνεται από ένα μονοπάτι που είναι λαξευμένο στον βράχο και μια μικρή κρεμαστή ξύλινη γέφυρα, την οποία σήκωναν οι μοναχοί με μοχλό για να αποκόπτουν την πρόσβαση στους εχθρούς

Φθάνοντας στους Καλαρρύτες, μετά τη βόλτα στα πλακόστρωτα σοκάκια του χωριού, η πορεία οδηγεί στην κεντρική πλατεία όπου μικροί και μεγάλοι συγκεντρώνονται για καφέ, φαγητό, ποτό και κουβέντα.

Είναι αξιοσημείωτο πως οι ηλικιωμένοι κάτοικοι του χωριού ομιλούν ακόμη τη βλάχικη διάλεκτο, μια γλώσσα που μεταλαμπαδεύεται προφορικά από τους παλιούς, στους νεότερους.

Ακριβώς δίπλα στην πλατεία βρίσκεται η ιδιωτική ιστοριο-λαογραφική συλλογή «Αγγέλα Χρ. Γκολφινοπούλου». Στο παλιό αρχοντικό που ανήκε στον κ. Κωσταδήμα, πριν περιέλθει στην κατοχή της οικογένειας Γκολφινόπουλου, φυλάσσεται πλούσια συλλογή από εκθέματα ιστορικού και λαογραφικού χαρακτήρα.

Εκεί η συνταξιούχους εκπαιδευτικός κ. Κατερίνα Μουσαφίρη – Γκολφινοπούλου ξεναγεί τους επισκέπτες με ευγένεια και καλοσύνη αποκαλύπτοντας στους θησαυρούς που διατηρεί.

Η περιήγηση ολοκληρώνεται με φαγητό  στην ψησταριά «Ο Μπάρος», μπροστά στην πλατεία του χωριού,  με παραδοσιακές πίτες, ντόπια τυριά, γίγαντες με λάπαθα και χειροποίητα γλυκά.

Περιήγηση στο χωριό Ελληνικό – Ένα υπαίθριο μουσείο τέχνης

Επίσκεψη στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης “Θεόδωρος Παπαγιάννης” και στην Ιερά Μονή Τσούκας

Άξιο λόγου είναι πως κατά μήκος όλης της διαδρομής, από την είσοδο του Ελληνικού μέχρι και το λόφο που βρίσκεται η Ιερά Μονή Τσούκας, είναι τοποθετημένα έργα του καλλιτέχνη Θεόδωρου Παπαγιάννη, στολίζοντας το τοπίο και μπλέκοντας την παράδοση, με τη μνήμη και την τέχνη.

Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης» ιδρύθηκε το 2009 και φιλοξενείται στο κτήριο του παλιού δημοτικού σχολείου του χωριού το οποίο κτίστηκε από σπουδαίους Ηπειρώτες μαστόρους με χρήματα του ευεργέτη Νικολάου Μαντελόπουλου.

Ο φημισμένος γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης είναι από τους λίγους – αν όχι ελάχιστους- Έλληνες καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν πλήθος υλικών, όπως, ξύλο, μέταλλο, πολυεστέρα, πηλό κ.α, τα οποία συχνά είναι ανακυκλώσιμα, ξεχασμένα ή πεταμένα. Στο μουσείο βλέπουμε έργα φτιαγμένα μέχρι και από τα αποκαΐδια του Πολυτεχνείου.

Τα έργα του καλλιτέχνη μιλούν για τον άνθρωπο, τα επαγγέλματα του τόπου, την πνευματική άνθιση και δημιουργήθηκαν «από τις μνήμες που τον σημάδεψαν και τον σημαδεύουν σε όλη του τη ζωή. Έγιναν από βιώματα δυνατά που έδωσαν τροφή στην δημιουργικότητά του», σύμφωνα με τον ίδιο.

Ακολουθώντας τη διαδρομή, βορειοανατολικά του χωριού, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το μουσείο, απλώνεται η Ιερά Μονή Τσούκας. Το μοναστήρι, αφιερωμένο στο Γενέθλιο της Θεοτόκου, και σε υψόμετρο 760 μέτρων, είναι άριστα διατηρημένο και δεσπόζει στην κορυφή ενός απότομου, σχεδόν κάθετου βράχου με απόλυτη θέα προς τη χαράδρα του Αράχθου.

Σύμφωνα με την παράδοση το μοναστήρι ιδρύθηκε στα 1190 από τον αυτοκράτορα Ισαάκιο Β’ Άγγελο, καταστράφηκε το 1736 και ανακαινίσθηκε το 1779. Λέγεται ότι στο βράχο Τσούκα βρέθηκε μία εικόνα της Παναγίας και οι Λοζετσινοί, δηλαδή οι κάτοικοι του Ελληνικού, έκτισαν ένα εκκλησάκι στο λόφο της Αγ. Μαρίνας και την τοποθέτησαν στο εσωτερικό του. Η εικόνα όμως κάθε βράδυ μεταφερόταν στην Τσούκα υποδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό την τοποθεσία ανέγερσης του Μοναστηριού.

Η Ιερά Μονή Τσούκας πήρε το όνομά της από την κορυφή του λόφου που είναι χτισμένη, καθώς «Τσιούκα Ανάλτα» στα βλάχικα σημαίνει «υψηλή κορυφή».

Στο πίσω μέρος της μονής ο επισκέπτης και προσκυνητής της μονής μπορεί να θαυμάσει τη χαράδρα του Αράχθου ποταμού που έχει χαρακτηριστεί ως τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.

Φαγητό στην ταβέρνα «Ο Ντούσκος» στο Ελληνικό

Λίγα βήματα μακριά από το Μουσείο Παπαγιάννη, σε μια υπερυψωμένη πλατεία, κάτω από τη σκιά των πλατανιών, η ταβέρνα «Ο Ντούσκος» προσφέρει αυθεντικές παραδοσιακές γεύσεις. Θα γευτείτε τοπικά κρέατα, γαλοτύρι, μπουγιουρντί, παραδοσιακές πίτες και πεντανόστιμα γλυκά σε ένα περιβάλλον φιλόξενο και ζεστό, με θέα τα πανέμορφα τοπία της περιοχής.